จรรยาบรรณ / Morality

คำด้านบนนี้ผมทำมาให้อ่านยากนิดนึง แต่จะอ่านยากยิ่งกว่าสำหรับกลุ่มคนที่ผมกำลังจะพาดพิงถึง ณ ที่นี้แหละ (แรงชิบ)

ขึ้นพาดหัวมาซะซีเรียส ปนเครียดเป็นเนืองๆ สืบเนื่องจากเมื่อสองอาทิตย์ก่อนไปทำพาสปอร์ตใหม่ที่สถานกงศุลไทย หรือชื่อทางการว่าอะไรก็ไม่รู้แหละ วันนั้นไปคิวยาวเป็นพัน เลยเดินเล่นฆ่าเวลาในอาคาร เดินไปเรื่อยๆดันมาเจองานนิทรรศการที่ตอนแรกไม่ได้สนใจในรายละเอียด ดูภาพรวมคืองานนิทรรศการวันพ่อที่จัดภายในองค์กรนั่นเอง

รูปที่ถ่ายมาคุณภาพอาจแย่นิดนึงเพราะถ่ายจากกล้องมือถือ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะใจความสำคัญมันอยู่ที่ว่างานนี้ มันดันทำให้ผมสะดุ้ง ที่สะดุ้งก็ไม่ใช่เพราะว่างานมันสวยขั้นเทพ  แต่เพราะมันดันไปคลับคล้ายกับงานที่ผมทำไปเมื่อวันแม่ 12สิงหา ชิ้นนี้ ซึ่งพอยิ่งเข้าไปดูใกล้แบบวิเคราะห์แล้วยิ่งมั่นใจว่าใช่งานกรูแน่ (ตอนนั้นพูดเบาๆคนเดียวในลำคอว่า สงสัยงานจะเข้า…)

หลังจากตั้งสติก็ทำการเช็คถึงที่มา ปรากฏว่าชัดเลยว่าเอเจนซี่ที่เคยทำให้ เอางานที่ผมทำมาโมดิฟายใหม่ซะออกมาเป็นแบบนี้ ไม่ขอเอ่ยถึงชื่อเอเจนซี่เจ้านั้นละกันครับ บอกได้แต่ว่าตั้งอยู่ในซอย ลาดพร้าว71 ชื่อขึ้นต้นด้วย M
งานชิ้นนี้เป็นงานที่ผมทำในสถานะฟรีแลนซ์ จำได้ว่าหลังงานจบทางเอเจนซี่ให้แมสเซนเจอร์วิ่งมอไซมารับงานถึงหน้าบ้าน หลังจากนั้นก็เงียบหาย ผมส่งเมลไปขอรูปถ่ายงานกะจะมาเก็บไว้เป็นผลงาน …ก็ไม่ได้รับการติดต่อกลับ

ถ้าจะถามว่าทางนั้นผิดมั๊ย? ผมขอไม่ตอบละกัน พูดได้คำเดียวว่าเป็นเรื่องของจรรยาบรรณล้วนๆ คนที่ทำงานกราฟฟิกคงจะพอเข้าใจว่างานแบบนี้ดูไม่ได้เด่นอะไร แต่ขนาดที่ใหญ่ของมันทำให้กินทั้งแรงเครื่อง และแรงคน (ไฟล์นึงขนาดประมาณ 400mbโดยเฉลี่ย) ตัวผมก็เป็นฟรีแลนเซ่อที่จบงานคนเดียวดูงานคนเดียวทั้งหมด ไหนจะเรื่องการสะกดคำที่นับเป็นตัวๆ เป็นเคิร์นนิ่ง มานั่งเคาะกันทีละคำๆ และการทำงานกับองค์กรราชการอีก (ประเด็นราชการผมขอไม่ขยายความละกัน)

งานที่ผมส่งให้เขาไป มีทั้งหมด 5 แบบ 5 สไตล์ แต่เท่าที่เห็นงานที่เอามาโมใหม่นั้น ใช้ไปแค่แบบเดียว คำถามคือ…ที่เหลืออีกสี่แบบมันไปอยู่ไหน? หรือ มีอีกมั๊ย?  เลยอยากจะมาเล่าให้ฟังเฉยๆครับ ไว้เผื่อเป็นอุทาหรณ์ให้ใครๆหลายคนที่ผ่านมาพบเจอเอนทรี่นี้  หรือถ้าบริษัท M ผ่านมาเจอ ช่วยสะกดช้าๆ จ-ร-หัน-ณ-ย-า-บ-ร-ร-ณ ก็จะดีมากครับ 😉

 

 

Advertisements

About this entry